Pieśni ofiarne — 8

Pieśń moja przednia, pieśń dla mego Pana,Dotychczas jeszcze wciąż niewyśpiewana.

Wszystkie dni moje przeszły najrozrzutniejNa rozstrajaniu i strojeniu lutni.

Rytm nie był słuszny, słowa bez znaczenia, —W sercu jedynie — agonia pragnienia.

Kwiat mego ducha nie wystrzelił jeszcze:To wiatr w listowiu westchnieniem szeleszcze.

I nie widziałem jeszcze Jego lica,Słowa-m nie słyszał, które tak zachwyca...

Słyszałem tylko stóp Jego jakgdybyEcha na drodze do mojej siedziby.

Dni moje zbiegły i jeszcze wciąż biegąNa uprzątaniu mej izby dla Niego —

Lecz lampka jeszcze w niej nie zapalona,Przyjąć Go — jeszcze nie godne ramiona.

Żyję tęsknotą, że zjaw ten się stanie,Ale dotychczas — wciąż tylko czekanie.