Al fratoj litovoj

AL FRATOJ LITOVOJ.

Kiaj altaj montojaŭ profundriverojpor ni baris rektan vojonal komuna viv’?Nia ter’ ebena,la riveroj sablaj, —nekomprenoj baris vojonal komuna viv’!Same sentis koroj,samon diris pensoj,sama sango en la vejnojvokis al kunviv’.Fratoj niaj veraj,plej sub sun’ proksimaj,ni transiru la barilonal komuna kort’.