Część I — Rozdział III

Więc śpieszmy precz | stąd, precz, || a pa|trzmy przed|się wprost.

|    ||Marsz, marsz, w bój, | dzielni Spar|ty syno|wie!

«Alceja niegdyś morski nauczył szum,Jak w pieśni wlewać wrzące uczucia swe,Potężne naśladując głosyFal, co o brzegi się rozbijają.»

«Lutnia wódz tańców i pieśni uczonych,Lutnia ochłoda myśli utrapionych,Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym,Bogom podziemnym.»