Subite la eĵoj diaj

Subite la eĵoj diajen la tempo estingiĝintaj,distaj lin vokis denovekun la potenca ĉarmokiu de la fundo de l' tomboigis leviĝi Lazaron.Agitiĝis aŭdinte ilin sia animokaj revenis de sia letargia sonĝoal vivo, kiel revenasal sia patrujo l' ekzilitokiu fine ekvidas la karajn vilaĝojn,sed ne la amitajn estaĵojn.Animo kiu jam vekiĝis,denove endormiĝu;ne aperas la mateniĝo,sed mortas jam la tagokaj sendas vin en sia lasta radiola lastan karesadon.