Հայաստան (Ռուբեն Սևակ)

Ո՞վ կու լա այսպես խշտյակիս շեմքին.— Քո՛ւյր, ղարիպն է, բաց:

Կմա՞խք մը կ՚անցնի դուրսեն լալագին.— Սովն է, դուռըդ բաց:

Տապա՞րն է ջախջախ դրանըս կուրծքին.— Ջարդն է, դուռըդ բաց: