Dywan — VIII

Jakąż pracownię nosisz w sercu?jakie bożyszcze lśni w twem sercu?

Nadeszła wiosna czas zasiewu —któż wie, co ty urodzisz w sercu?

Zasłona kryje świat zewnętrzny,lecz nam rozchyla magię w sercu.

Tułacz swe nogi wsparł na kałuży,lecz jego wirch bez chmur jest w sercu.

Gdyby nie było marzeń nad ziemią,nie lśniłby wówczas księżyc w sercu.

I gdyby nie był los mój władztwem Króla —nie miałby Bóg zamczyska w sercu.

Jest to mityczna niezbrodzona puszcza,gdzie łów szatanów odbywa się w sercu.

Tu morze myśli bije fal głębiami,fosforescencye i Lewiatan w sercu.

Zamilknę, gdyż myśl nie znurkuje mojatych krajobrazów w mojem własnem sercu.