الا تا بغفلت نخفتی که نوم

الا تا بغفلت نخفتی که نَومحرامست بر چشم سالار قوم

غم زیردستان بخور زینهاربترس از زبردستی روزگار

نصیحت که خالی بود از غرضچو داروی تلخست دفع مرض