شنیدم که صاحبدلی نیکمرد

شنیدم که صاحبدلی نیکمردیکی خانه بر قامت خویش کرد

کسی گفت می‌دانمت دسترسکزین خانه بهتر کنی، گفت بس

چه میخواهم از طارم افراشتن؟همینم بس از بهر بگذاشتن

مکن خانه بر راه سیل، ای غلامکه کسرا نگشت این عمارت تمام

نه از معرفت باشد و عقل و رایکه بر ره کند کاروانی سرای