آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

آه اگر دست دل من بتمنا نرسدیا دل از چنبر عشق تو بمن وانرسد

غم هجران بسویّت‌تر ازین قسمت کنکاین همه درد بجان من تنها نرسد

سرو بالای منا گر بچمن برگذریسرو بالای ترا سرو ببالا نرسد

چون توئی را چو منی در نظر آید هیهات؟که قیامت رسد این رشته بهم یا نرسد

ز آسمان بگذرم ار بر منت افتد نظریذره تا مهر نبیند بثریا نرسد

بر سر خوان لبت دست چو من درویشیبگدائی رسد آخر چو بیغما نرسد

اَبر چشمانم اگر قطره چنین خواهد ریختبوالعجب دارم اگر سیل بدریا نرسد

هجر بپسندم اگر وصل میسر نشودخار بردارم اگر دست بخرما نرسد

سعدیا کنگرهٔ وصل بلندست و هر آنکپای بر سر ننهد دست وی آنجا نرسد