بیا بیا که ز عشقت چنان پریشانم

بیا بیا که ز عشقت چنان (پریشانم)که میرود ز غمت بر زبان (پریشانم)

تو فارغ از من و من در غم تو .....بیا ببین که ز غم بر چه سان (پریشانم)

نه روی با تو نشستن نه رای ......من شکسته دل اندر میان (پریشانم)

نمیتوان که بدست آورم (گلاله تو)چو سنبل تو شب و روز از (ان پریشانم)

بهیچ نوع دل و دیده‌ام ز ........ازان همیشه من از دستشا(ن پریشانم)

ز دست دیده و دل هیچ (کس پریش نگشت)ازین بتر که من اندر جهان (پریشانم)

چگونه جمع شود خاطرم که .......ز دست جور تو نامهربا(ن پریشانم)

ز عطر مجمر وصفت نیافتم (بوئی)ازان ز آتش دل چون (دخان پریشانم)

دلم بوعدهٔ وصل ار چه خوش کند سعدی)چو در فراق بوم همچنا(ن پریشانم)