تو اگر به حسن دعوی بکنی گواه داری

تو اگر بحسن دعوی بکنی گواه داریکه جمال سرو بستان و کمال ماه داری

درِ کس نمیگشایم که بخاطرم درآیدتو باندرون جان آی که جایگاه داری

ملکی، مهی، ندانم بچه کنیتت بخوانم؟بکدام جنس گویم که تو اشتباه داری؟

برِ کس نمیتوانم بشکایت از تو رفتنکه قبول و قوتت هست و جمال و جاه داری

گل بوستان رویت چو شقایقست لیکنچکنم بسرخ روئی که دلی سیاه داری؟

چه خطای بنده دیدی که خلاف عهد کردی؟مگر آنکه ما ضعیفیم و تو دستگاه داری

نه کمال حسن باشد ترشی و روی شیرینهمه بد مکن که مردم همه نیکخواه داری

تو جفا کنی و صولت دگران دعای دولتچکنند ازین لطافت که تو پادشاه داری؟

بیکی لطیفه گفتی ببرم هزار دلرانه چنان لطیف باشد که دلی نگاه داری

بخدای اگر چو سعدی برود دلت براهیهمه شب چنو نخسبی و نظر براه داری