زنده بی دوست خفته در وطنی

زنده بیدوست خفته در وطنیمَثل مُرده‌ایست در کفنی

عیش را بی‌تو عیش نتوان گفتچه بود بی وجود روح تنی؟

تا صبا میرود ببستانهاچون تو سروی نیافت در چمنی

و آفتابی خلاف امکانستکه برآید ز جیب پیرهنی

وآن شکن برشکن قبایل زلفکه بلائیست زیر هر شکنی

بر سر کوی عشق بازاریستکه نیارد هزار جان ثمنی

جای آنست اگر ببخشائیکه نبینی فقیرتر ز منی

هفت کشور نمیکنند امروزبی مقالات سعدی انجمنی

از دو بیرون نه، یا دلت سنگیستیا بگوشت نمیرسد سخنی