سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات

سَلِ المصانِعَ رَکبا تَهیمُ فِی الفلواتِتو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی؟

شبم بروی تو روزست و دیده‌ها بتو روشنو ان هَجرت سَواء عَشیتی و غَداتی

اگر چه دیر بماندم امید برنگرفتممَضی الزمانُ و قَلبی یقولُ انک آتِ

من آدمی بجمالت نه‌دیدم و نه‌شنیدماگر گلی بحقیقت عجین آب حیاتی

شبان تیره امیدم بصبح روی تو باشدوَ قَد تُفتشُ عَینُ الحیوةِ فِی‌الظلمات

فکم تُمرِرُ عیشی وَ اَنتَ حاملُ شَهدجواب تلخ بدیعست از اندهان نباتی

نه پنجروزهٔ عمرست عشق روی تو ما راوَجدتَ رائحةَ الودّ اِن شَممتَ رُفاتی

وَصفتُ کلَ مَلیحٍ کما یُحب و یُرضیمحامد تو چگویم که ماورای صفاتی

اَخافُ مِنکَ و ارجو و استغیثُ و اَدنوکه هم کمند بلائی و هم کلید نجاتی

ز چشم دوست فتادم بکامهٔ دل دشمناَحبتی هَجرونی کما تَشاءُ عُداتی

فراقنامهٔ سعدی عجب که در تو نگیردو ان شَکوتُ الی الطیرِ نُحنَ فی الوکنات