شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشدتو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستتبکجا رود کبوتر که اسیر باز باشد؟

ز محبتت نخواهم که نظر کنم برویتکه محب صادق آنست که پاکباز باشد

بکرشمهٔ عنایت نگهی بسوی ما کنکه دعای دردمندان ز سر نیاز باشد

سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشمبکدام دوست گویم که محل راز باشد؟

چه نماز باشد آنرا که تو در خیال باشی؟تو صنم نمیگذاری که مرا نماز باشد

نه چنین حساب کردم چو تو دوست میگرفتمکه ثنا و حمد گوئیم و جفا و ناز باشد

دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدیکه شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

قدمی که برگرفتی بوفا و عهد یاراناگر از بلا بترسی قدم مجاز باشد