ماه رویا روی خوب از من متاب

ماهرویا روی خوب از من متاببی خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟

دوش در خوابم در آغوش آمدیوین نپندارم که بینم جز بخواب

از درون سوزناک و چشم ترنیمه‌ای در آتشم نیمی در آب

هر که باز آید ز در پندارم اوستتشنه مسکین آب پندارد سراب

ناوکش را جان درویشان هدفناخنش را خون مسکینان خضاب

او سخن میگوید و دل میبردو او نمک میریزد و مردم کباب

حیف باشد بر چنان تن پیرهنظلم باشد بر چنان صورت نقاب

خوی بدامان از بناگوشش بگیرتا بگیرد جامه‌ات بوی گلاب

فتنه باشد شاهدی شمعی بدستسرگران از خواب و سرمست از شراب

بامدادی تا بشب رویت مپوشتا بپوشانی جمال آفتاب

سعدیا گر در برش خواهی چو چنگگوشمالت خورد باید چون رباب