من این طمع نکنم کز تو کام برگیرم

من این طمع نکنم کز تو کام برگیرممگر ببینمت از دور و گام برگیرم

من این خیال نبندم که دانهٔ بمرادمیان اینهمه تشویش دام برگیرم

ستاده‌ام بغلامی گرم قبول کنیو گر نخواهی کفش غلام برگیرم

مرا ز دست تو گر منصفی و گر ظالمگریز نیست که دل زین مقام برگیرم

ز فکرهای پریشان و بارهای فراقکه بر دلست، ندانم کدام برگیرم؟

گرم هزار تعنت کنی و طعنه زنیمن آن نیم که ره انتقام برگیرم

گرم جواز نباشد ببارگاه قبولو گر مجال نباشد که کام برگیرم

ازین قدر نگریزم که بوسی از دهنتاگر حلال نباشد حرام برگیرم