میل بین کان سروبالا می‌کند

میل بین کان سروبالا میکندسرو بین کاهنگ صحرا میکند

میل ازین خوشتر نداند کرد سروناخوش آن میلست کز ما میکند

حاجت صحرا نبود آئینه هستگر نگارستان تماشا میکند

غافلست از صورت زیبای اوآنکه صورتهای دیبا میکند

من هم اوّل روز دانستم که عشقخون مباح و خانه یغما میکند

صبر هم سودی ندارد کاب چشمراز پنهان آشکارا میکند

گر مراد ما نباشد گو مباشچون مراد اوست هِل تا میکند

یار زیبا گر بریزد خون یارزشت نتوان گفت زیبا میکند

سعدیا بعد از تحمل چاره نیستهر ستم کان دوست با ما میکند

تا مگس را جان شیرین در تنستگرد آن گردد که حلوا میکند