گرد رخسار چو ماهت صنما می‌نگرم

گرد رخسار چو ماهت صنما مینگرمبحقیقت اثر لطف خدا مینگرم

تا مگر دیده ز روی تو بیابد اثریهر زمان صد رهت اندر سر و پا مینگرم

تو بحال من مسکین بجفا مینگریمن بخاک کف پایت بوفا مینگرم

آفتابی تو و من ذرّهٔ مسکین ضعیفتو کجا و من سرگشته کجا مینگرم؟

سر زلفت ظلماتست و لبت آبحیاتدر سواد سر زلفت بخطا مینگرم

هندوی چشم مبیناد رخ ترک تو بازگر بچین سر زلفت بخطا مینگرم

راه عشق تو درازست ولی سعدی‌وارمیروم وز سر حسرت بقفا مینگرم