گر جان طلبی فدای جانت

گر جان طلبی فدای جانتسهلست جواب امتحانت

سوگند بجانت ار فروشمیکموی بهر که در جهانت

با آنکه تو مهر کس نداریکس نیست که نیست مهربانت

وین سر که تو داری ایستمکاربس سر برود بر آستانت

بس فتنه که در زمین بپا شداز روی چو ماه آسمانت

من در تو رسم بجهد هیهاتکز باد سبق برد عنانت

بی یاد تو نیستم زمانیتا یاد کنم دگر زمانت

کوته نظران کنند و حیفستتشبیه بسرو بوستانت

وابرو که تو داری ای پریزاددر صید چه حاجت کمانت؟

گوئی بدن ضعیف سعدینقشیست گرفته از میانت

گر واسطهٔ سخن نبودیدر وهم نیامدی دهانت

شیرین‌تر ازین سخن نباشدالاّ دهن شکرفشانت