بناز ای خداوند اقبال سرمد

بناز ای خداوند اقبال سرمدببخت همایون و تخت ممهد

مغیث زمان ناصر اهل ایمانگزین احد یاور دین احمد

خداوند فرمان ملک سلیمانشهنشاه عادل اتابک محمد

ز سعد ابوبکر تا سعد زنگیپدر بر پدر نامور جدّ بر جدّ

سر بندگی بر زمینش نهادهخداوندگاران دریا و سرحد

همه نامداران و گردن فرازانبزنجیر سبق‌الایادی مقید

خردمند شاها رعیت پناهاکه مخصوص بادی بتأیید سرمد

یکی پند پیرانه بشنو ز سعدیکه بختت جوان باد و جاهت مجدد

نبودست تا بوده دوران گیتیبابقای ابنای گیتی معوّد

مؤبد نمیماند این ملک دنیانشاید بر او تکیه بر هیچ مسند

چنان صرف کن دولت و زندگانیکه نامت بنیکی بماند مخلد