جاء الشتاء ببرد لامرد له

جاء الشتاء ببرد لامرد لهو لم یطق حجر القاسی یقاسیه

لا کاس عندی و لا کانونُ یدفئنیکنی ظلام و کیسی قل مافیه

دع‌الکتّاب و خل الکیس یا اسفاعلی کساء نغطی فی دیاجیه

ارجوک مولای فیما یقتضی املیوالعبد لم یرج الا من موالیه