نادر از عالم توحید کسی برخیزد

نادر از عالم توحید کسی برخیزدکز سر هر دو جهان در نفسی برخیزد

آستین کشتهٔ غیرت شود اندر ره عشقکز پی هر شکری چون مگسی برخیزد

بحوادث متفرق نشوند اهل بهشتطفل باشد که ببانگ جرسی برخیزد

سنگ‌وش در ره سیلاب کجا دارد پایهر که زین راه ببادی چو خسی برخیزد

گرچه دوری بروش کوش که در راه خدایسابقی گردد اگر بازپسی برخیزد

سعدیا دامن اقبال گرفتن کاریستکه نه از پنجهٔ هر بوالهوسی برخیزد