Ogniu niezgaśnemu wydarci

Myśli moje, święte i drogie,I dusze sprawiedliwych,Co imo ciało do nieba się pniecie!Wy, pokory ubogie,Coście dróg świętobliwychPilne — ku dobru, co nam tajne w świecie!

Zaż chęci nie wzniesiecieKu czci, chwale Onemu,Co was chowa beśpieczne,Wabiąc w tryumfy wieczne?Wy, ogniu niezgaśnemuWydarci! chwalcie zgodniePana, co, gdy chce, w lód obraca ognie!

(1590).