Setnik rymów duchownych — L

Dobrodziejstwa, Panie, twojePrzechodzą dowcipy moje,Baczenie z zmysłem ustawa,Język godnych słów nie dawa,

5 Wżdy z tych każde chwali ciebie;Tobie cześć dawają w niebie,

Tobie dziękują, co światemWiecznie rządzisz, a ty zatemNie racz gardzić, acz podłemi,

10 Dzięki i ofiary memi;Gdyż dać równe łaskam twoimNiemożna krewkościam moim.

Bądź pochwalon, żeś prowadziłI ojcowskie o mnie radził,

15 Strzegąc, by żal z złej przygodyNie mógł mieć na mię pogody.Śmierciś mnie wyrwał z paszczeki,Bądź wielbion, Boże, na wieki.