Setnik rymów duchownych — LV

Podniosszy ręce puść się na kolana,O mężu święty. O wybranych zborze,Pomóż mi błagać niebieskiego Pana.

Wy, słońca wschodu i zachodne zorze,

5 Kraje z południa i północne z nimi,Ratujcie, proszę, na Pana wszech dworze.

Bo wzruszon barzo postępki brzydkimi,Chcąc się ich pomścić w żal dni me obrócił,Oczy me zalał potoki gorzkimi.

10 Przyczyńcie się wy, żeby żal odwrócił,Przed jego nogi nieście łzy rzewliwe,Owaby, acz nic, w łasce dni mych skrócił.

Jakoż ja w Bodze ufanie prawdziweMam, że snem wiecznym oka nie zasłoni,

15 Aż mi da widzieć łaski pożądliwe.

Acz dziś odemnie, grzechem wzruszon, stroni;Widząc dni pełne żalu nieznośnego,W łaskę mnie przyjmie, pośmiewcy obroni.