Setnik rymów duchownych — LXXXVI

Dziecię się urodziło i syn nam jest dany;A więc nie syn kowalów, jako był nazwany,Ale syn rzemieśnika, co słońce z świtaniemStworzył, księżyc i gwiazdy swem upodobaniem.

5 On chocia wszytkie inne czasy sam zgotował,Jednak ten dzień z osobna hojnie udarował.Weselmy się z poskoki, gdyż go sam Pan sprawił,Nam dał wolność, szatana wszelkiej władzej zbawił.

Trzy dziwne rzeczy spaja: bóstwo nierozdzielne;

10 Dzisia, gdy ciało bierze z panienki śmiertelne,Złącza bóstwo z człowiekiem, matkę z panną, bierzeDo tych dwu ludzkie serce, pałające w wierze.

W jednę osobę weszło: słowo, dusza, ciało,I to troje jednem się, jedno trojem stało.

15 Wszakoż nie z pomieszania tych trojga istności,Ale z jednej osoby własnej społeczności.

Więc matka z panną spólnie: wtóre zjednoczenie.A tego nie słychało ludzkie pokolenie,Żeby panną być mogła, która porodziła,

20 Albo też matką bywszy, żeby panną była.

Trzecie: serca ludzkiego złączenie jest z wiarą;To acz pierwszego niższe, trzecią kładę miarą;

Jednak u wszech tak dziwne, że śmiem przyznać jemu,Iż swoją sprawą równe z tych pierwszych każdemu.

25 Bo zaż nie dziwna, jak ta wiara w sercu wstawa,Gdy słyszym, że się dzisia Bóg człowiekiem stawa.Więc iż panna bez zmazy, chocia porodziła,Owszem czystości więtszej, niźli w matce była.

Dziwują się prorocy, anieli, mędrcowie

30 Takiemu narodzeniu, święci doktorowie;Rozum nie jest, by sposób nalazł sprawy taki,Ustawa ludzki język i dowcip wszelaki.

Duch wieczny to sprawuje, duch nieogarniony,Duch boży, władzy pełen, duch niezwyciężony.

35 Weselmy się z poskoki, gdyż Pan ten dzień sprawiłNam wolność dał, szatana wszelkiej władzej zbawił.