Setnik rymów duchownych — XLV

W tym twardym wieku rozum ustępujeGniewom, ten wzrusza ziemię z niebem złością,A prawie oślep, wszelaka możnościąNa cudzą skazę siły swe gotuje.

5 Miłość na świecie kres władze swej czuje,A wszelkie mieśce — nienawiści włością.Gwałt krzywdy szuka, szkoda tuż z chytrością,Krew a łzy tocząc w skargach rozkoszuje.

Alekto węże pochodnią straszliwą

10 Miece, co gorsze umysły przodkują,Wszędy beśpieczne mając władze swoje.

Furya, którą ludzie panią czują,Miłość precz z świata zagnała, prawdziwąSzczyrość, pobożność, zgodę i pokoje.