Setnik rymów duchownych — XXVIII

Chwal Pana, póki żywiesz, sław dobroci jego,Duszo ma: póki czujesz władzą ducha swego,Niechaj w tobie cześć jego nigdy nie ustawa,Który tu swym do czasu, tam wiecznie żyć dawa.

5 Nie kładź swojej nadzieje w tych, co światem rządzą,A za syny ludzkimi niech zmysły nie błądzą,Odejdzie ich duch z czasem a zniszczeje ciało;By kiedy w świecie było, znaków będzie mało.

Błogosławiony człowiek, co Jakubowemu

10 Bogu ufa i cale swą myśl poddał jemu.Ten ziemię, nieba, morza i co się w nich najdzieStworzył, sam wiecznie trwając w lutości a prawdzie.

Stróżem ten wiecznej wiary, omylić żadnegoNie może, w nim pewna jest nadzieja każdego,

15 Od wszelkiej krzywdy broni wierzącego jemu,A swoją władzą dawa żywność łaknącemu.

Z więzienia swe wybawia a wzrok ślepym wraca,Z ucisku oswabadza, choroby ukraca,Dobre serca miłuje, sprawiedliwych broni,

20 Do niego się podbiegły pielgrzym dobrze skłoni.

Sieroty na pieczy ma, a wdowy ubogieKto krzywdzi, nań wylewa gniewy swoje srogie,Złosne w niwecz obraca, sam wiecznie trwać będzie,On Bóg, co Syon rządzi broniąc od krzywd wszędzie.