Ղարիպ մշեցին

Ղարիպ աղբեր, արի՛ մեր տուն,Բուք բորանին ո՞ւր կ՚երթաս,Հերի՛ք այդքան թափառելով,Սեւ դարդերըդ քամուն տաս։

Անտուն աղբեր, արի՛ մեր տուն,Էս էլ Հայի օճախ է,Իմ պաղ ջուրըս, սեւ-չոր հացըս,Քեզ պես աղբոր հալալ է։

Մշա՛կ աղբեր, արի՛ մեր տուն,Դարդ ու ցավըդ ինձ պատմե,Լաց-լացի տանք էս մեծ տոնին,Սիրտըս լացի կարոտ է։