Մենք՝ որպես երկու տարբեր մոլորակ․․․

Մանյային

Մենք՝ որպես երկու տարբեր մոլորակՆոր կյանքի շեմին իրար գրկեցինք․Ես՝ գագաթների հարազատ զավակ,Դու՝ ձյան աշխարհի դուստրը գեղեցիկ։

Օրն է ապստամբ, զարկը՝ քմածին․․․Խուժանը՝ վայրագ, վարդավառ հրդեհ․․․Դու կանգնած էիր որպես շեկ վրձինԵս՝ սև ու խավար, տարագիր նժդեհ։

Ոսկեղեն բոցի լեզուների տակՀին ցնորքներիս խարույկը տեսա՞ր․․․Մենք՝ որպես երկու տարբեր մոլորակ.Մի մեծ խաչի տակ լացինք հավասար․․․