Η κυρία Τριγκιτράγκα

Εἶμαι πρώτη ’ς τὰς Ἀθήνας καὶ ’ς τὰ λοῦσα καὶ ’ς τὰ μέσα,Καὶ κρατῶ εἰς ὅλους πόζα, ’σὰν τὴν πρώτη πριγκηπέσσα·Εἰς ἐμὲ θὰ πρωτοέλθουν τοῦ συρμοῦ τὰ φιγουρίνιαΚ’ ἐγὼ πρώτη θὰ φορέσω τὰ νεώτερα σκαρπίνια.Ἐξοδεύω κάθε μῆνα καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

Ἐγὼ πρώτη φιγουράρω πάντοτε εἰς τὸ παλάτι,Καὶ κᾀνένας δὲν σηκώνει ἀπ’ ἐπάνω μου τὸ μάτι.Θὰ θαυμάσουν τὸ κορμί μου, τὰ πολλά μου τὰ διαμάντια,Καὶ τ’ ὡραῖον φόρεμά μου θὰ κυττάζουν ἀπ’ ἀγνάντια.Ἐξοδεύω εἰς τὰ λοῦσα καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

Εἰς τὰ μπάλκα, βουτημένη ’ς τὸ βελοῦδο καὶ μετάξι,Τὴν παράστασι κᾀνέναν δὲν ἀφίνω νὰ κυττάξῃ·Ἂν χειροκροτῇ ὁ κόσμος καὶ φωνάζῃ ὁλοένα,Δὲν χειροκροτῇ τὴν πρίμα ἢ τὸν μπάσο, ἀλλ’ ἐμένα·Καὶ ’ς τὰ θέατρα πληρώνω κάθε μῆνα τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

’Σ τὸν περίπατον θὰ ἔβγω πάντοτε μὲ τὸ ἁμάξι,Καὶ ὁ ἁμαξᾶς τοὺς ἵππους πρέπει τρεῖς φοραῖς ν’ ἀλλάξῃ·Εἰς τὴν μέσην ὅλοι πᾶσαν ὁμιλίαν των θ’ ἀφήσουνΚαὶ τὰ μάτια των ἀμέσως εἰς ἐμένα θὰ γυρίσουν·Καὶ ’ς τ’ ἁμάξια ἐξοδεύω καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καί τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

Πῶς σοῦ φαίνεται, νὰ βλέπῃς ’ς τὰ σαλόνια νὰ παρλάρουνΚαὶ νὰ θέλουν πέντε δέκα φίλαι μου νὰ φιγουράρουνΜὲ τὰ δέκα τους φουστάνια καὶ τὰ τέσσερα καπέλα!Οὔτε ’ς τὸ Παρίσι μέσα δὲν τὴν βλέπεις τέτοια τρέλλα.Ἐξοδεύω ’ς ταῖς μοδίστραις καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

Γιατί τάχα νὰ μὴν βάλῃ τοῦ συρμοῦ ἐπανωφόριΚαὶ τοῦ φούρναρ’ ἡ γυναῖκα καὶ τοῦ παντοπώλ’ ἡ κόρη,Ἀφοῦ μιᾶς ὁ ἄνδρας πέρνει ἑκατὸ δραχμαῖς τὸν μῆναΚαὶ ἀλλάζει κάθε ’λίγο καὶ ’λιγάκι καπελῖνα;Ἐξοδεύω εἰς τὰ λοῦσα καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

Ἔχω εἴκοσι δουλάπαις, καὶ ταῖς εἴκοσι γεμάταιςἈπὸ μπούστους, ἀπὸ πούφια, ἐσωφόρια καὶ γραβάταις.Δεύτερη φορὰ ποτέ μου δέν φορῶ τὴν ἴδια φούσταΚαὶ τοιουτοτρόπως ὅλων ἱκανοποιῶ τὰ γοῦστα.Ἐξοδεύω ’ς τοὺς ἐμπόρους καὶ πληρώνω τρίγκι τράγκαΔυὼ καὶ τρεῖς χιλιάδες φράγκα.

’Σ τὸ αὐτὶ μοῦ ψιθυρίζει κἄποτε ὁ σύζυγός μουΠῶς ’μποροῦν νὰ φύγουν ἔτσι ὅλ’ οἱ θησαυροὶ τοῦ κόσμου.Οἱ ἀνόητοι κανόνες τῆς φειδοῦς κ’ οἰκονομίαςΕἷνε χλεύη καὶ μωρία κ’ ἔγκλημα εἰς τὰς κυρίας.Ἡ καλὴ κυρία πρέπει νὰ ’ξοδεύῃ τρίγκι τράγκαΠάντοτε χιλιάδες φράγκα.

Ὅστις ἀληθῶς κ’ ἐνθέρμως τὴν γυναῖκα του λατρεύει,Πρέπει μὲ κλειστὰ τὰ μάτια πάντοτε νὰ ἐξοδεύῃΚαὶ ν’ ἀνέβη ἐπὶ τέλους ’ς τὴν κρεμάλα μοναχός του,Καὶ νὰ σύρῃ τὸ σχοινί του ἡ ἴδια σύζυγός του.Θὰ ξοδεύω τέλος πάντων, ὡς κυρία Τριγκιτράγκα,Πάντοτε χιλιάδες φράγκα.(Ἐκ τῶν ἀνεκδότων μου)

Σοφοκλης Κ. Καρυδησ.