Dialog (Grochowiak, 1978)

Dialog

Opowiedział mi człowiek, który pije wódkę,Że nogi ma dosyć dobre, na starość też nie narzeka;Że nawet wierzy w Boga, to znaczy w Coś po śmierci;Że owszem,Że odłożyłNa Czarną Godzinę.

Odrzekłem człowiekowi, popijając wódkę,Że chmury jeśli sine, to tak zwykle bywa pod jesień,Że jest to rzecz normalna, iż drzewa krzywo rosną,A ptaszki — krocząc w śniegu — przeziębiają łapy,

PotemPadliśmy sobieW ramionaZ wielkim płaczem.