Do S...

Do S...

Bunt nie przemija, bunt się ustatecznia;Jest teraz w locie: dojrzałym, dokolnym,Jakim kołują doświadczone orły.

Bunt się uskrzydla tak — jak udorzecznia.

Bo wpierw to było jakby piaskiem w oczy,Turniejem chłopców na słonecznej plaży;A teraz ciężki; teraz więcej waży.

Bunt się uskrzydla tak — jak w kamień toczy.

I pomyśl: czułość, ta świetlista kula,Teraz dopiero w mym pobliżu płonie,Luzując szczęki, łagodząc me dłonie.

Bunt się uskrzydla tak — jak się uczula.