Żebrak i kamień (Jachowicz, 1924)

Utknął żebrak na kamieniu,Zabolało go trochę,Więc w niebacznem uniesienieniuNuż wynurzać myśli płoche:„Na co ten kamień wśród drogi?Próżna przechodniom zawada.“Wtem pies ogromny wypada,On podniósł kamień, pies w nogi.Często, gdy kogo małe nieszczęście spotyka,Większego przeto nikauunika.