Bryś (Jachowicz, 1916)

— Moje psy — rzecze raz pan — żeście wierni stróże,Sprawię wam wszystkim obróże;By się zaś wasza nagrodziła cnota,Nie każę oszczędzać złota.Na to rzecze Bryś wierny, sługa najdawniejszy:— Panie! twoja nagroda cenę zasług zmniejszy.Wierność jest obowiązkiem dla dobrego panaNie powiększy jej pewnie obróż pozłacana.Gdybyśmy ci służyli tylko dla obróży,Ktoby błysnął piękniejszą, znalazłby w nas stróży.