Ojciec i dzieci (Jachowicz, 1916)

Szedł ojciec z dziećmi w wiosennej porzeI przeszedł w pole, gdzie kmiotek orze,Skowronek śpiewa, pracę mu słodzi.— Wkrótce — rzekł ojciec — ziarno powschodzi!Ale pytanie, czyli dojrzeje?Czy spełni słodkie kmiotka nadzieje?Może burzliwej ulegnie fali?Może zbyteczny upał je spali?Może je bydło wydepcze czyje,Szarańcza zniszczy, lub grad wybije?Czyż już dlatego siać nie potrzeba?Siejmy! w dobroci ufając nieba!