Osieł i dzik (Jachowicz, 1916)

Osieł, zaślepion srodze, drwił sobie raz z dzika,Dzik chciał zaraz na ćwierci rozszarpać nędznika,A potem myśli sobie: wszak on rozum stracił —Uśmiechnął się i tylko wzgardą mu zapłacił.Kiedy kto nierozsądny na cię potwarz miota,Wstrzymaj zemstę: przebaczać największa cnota.