Pszczółka II (Jachowicz, 1916)

Jednego razu pszczółka na kwiatku siedziała;Hej! wiecie, rzekła: chociażem tak mała,Ja się do szczęścia ubogich przyczynię;Dotąd dla siebie zbierałam jedynie,Na przyszłość codzień potrochu odłożę;A dobrym chęciom Pan Bóg dopomoże.I tak się stało.Miodku się dużo dla biednych zebrało;A pszczółka luba, miła,Tej nas prawdy nauczyła:Że przy pięknych uczuciach dość na silnej woli,Aby nieść pomoc bliźniemu w niedoli.