Pszczoła i osa (Upominek)

„Dzień dobry, siostro kochana!“Tak raz osa do pszczoły przemówiła z rana,

Gdy się przypadkiemSpotkały nad kwiatkiem.Niebardzo to pszczółeczkę po sercu pogłaska. —„Skądże ta łaska?Ty, moja siostra? od jakiejż to chwiliBogowie nas spokrewnili?“Na to jej osa rzecze rozgniewana:„Moja kochanaCzyliż mało masz dowodu,Żem z tobą jednego rodu?Jednę ma postać i osa i pszczoła,Jedne nas żywią i kwiat i zioła,Prace jednakie,I skrzydła takie,A gdy dalej poszperamy,I żądła podobne mamy.“Na to rozsądna pszczółka odpowie jej śmiele:„Wiele jest podobieństwa i różnicy wiele,Lecz skoro wszystko weźmiemy na szalę,Inna w nas natura wcale.Nie chcę się sama chwalić, posłuchaj człowieka,On mnie uwielbia, na ciebie narzeka.Jednaką broń posiadamy,Ale jak jej używamy?Ty w niewinnem topisz łonie,Ja tylko własności bronię.“