Szczurek na wędrówce (Jachowicz, 1916)

Młody szczurek, gaduła, wśród podróży swojej —Patrzy... a tu na drodze mały domek stoi.Tego mi też potrzeba: przytułek wśród drogi!Swobodnie odpoczną nogi.Dom mały, jam nie wielki, głodnym, tam słonina.I ślinkę łykać zaczyna.To zapewne szczurów wędrownych gospoda.Co za wygoda.O! trzeba się tam schronić... Cóż się stało dalej!Trzask! zamknęła się łapka i szczura złapali.A jaka tego przyczyna?Złe sądzenie o rzeczach, próżna gadanina.