Wróbelek i Kurczątko

Przyjdzie czasem biéda wielka,Niéma ziarnek dla wróbelka,I aż wtenczas się pożywi,Gdy mu dadzą co poczciwi.Na podwórzu raz kucharkaPosypała kurom ziarka;Biédny wróbel ślinkę łykał,I powoli się przymykał.Stara kura, sknéra wielka,Niechce nic dadź dla wróbelka,„Ach! ja głód okropny znoszę,„O trzy ziarnka tylko proszę;„Macie tysiąc; o! mój Boże!„A wróbelek umrzéć może.“Biada ci, próżniaku, biada!Stara kura odpowiada;Twoja prośba próżna, marna,Nie dla ciebie nasze ziarna.A Kurczątko to słyszało,Wróbelkowi ziarnek dało,

I od tych czas przyjaźń wielka,Łączy z kurczątkiem wróbelka.