Wróbelek i kurczątko (Jachowicz, 1924)

Przyjdzie czasem bieda wielka,Niema ziarnek dla wróbelka,I aż wtenczas się pożywi,Gdy mu dadzą co poczciwi.Na podwórzu raz kucharkaPosypała kurom ziarnka:Biedny wróbel ślinkę łykał,I powoli się przymykał.Stara kura, sknera wielka,Nie chce nic dać dla wróbelka,„Ach, ja głód okropny znoszę,

„O trzy ziarnka tylko proszę,„Macie tysiąc; o! mój Boże!„A wróbelek umrzeć może.“Biada ci próżniaku, biada!Stara kura odpowiada:Twoja prośba próżna, marna,Nie dla ciebie nasze ziarna.A kurczątko to słyszało,Wróbelkowi ziarnek dało,I dotychczas przyjaźń wielkaŁączy z kurczątkiem wróbelka.