Wróbelek i kurczątko (Jachowicz, 1931)

Przyjdzie czasem bieda wielka,Niema ziarnek dla wróbelka,

I aż wtenczas się pożywi,Gdy mu dadzą co poczciwi.Na podwórzu raz kucharkaPosypała kurom ziarnka.Biedny wróbel ślinkę łykał,I powoli się przymykał.Stara kura, sknera wielka,Nie chce nic dać dla wróbelka,„Ach, ja głód okropny znoszę,„O trzy ziarnka tylko proszę,„Macie tysiąc; o! mój Boże!„A wróbelek umrzeć może”.Biada ci próżniaku, biada!Stara kura odpowiada:Twoja prośba próżna, marna,Nie dla ciebie nasze ziarna.A kurczątko to słyszało,Wróbelkowi ziarnek dało,I dotychczas przyjaźń wielkaŁączy z kurczątkiem wróbelka.