Apostrofa (O, Panie, zatajony postaciami trzema...)

APOSTROFAO, Panie, zatajony postaciami trzema,Który trwasz wiekuiście, choć może Cię niema,Wielokształtny w obłokach i płynący w chmurach,Panie Boże, zamknięty w niebosiężnych górach —

Pochyl dłoniom jabłonie, które się rumienią,Ulżyj grzbietom schylonym straszny ciężar świata,O, spójrz na pozłacanych płodnym schyłkiem lata,I nabożnie milczących przed jasną jesienią;

Daj ustom ciało Twoje: czarny kawał chleba,Niech krzyknie w ciemnem ciele Twoja dusza niema —Zanim Ciebie stworzymy: kształt najwyższy nieba,Zamknij oczy, widzące rzeczy, których niema.