Gołębie (Napierski)

Głazom, ziołom i zjawom porozdajesz skrzydła,Ludzi błahych zapomnisz. Oto ptaki wieszczą.Anioł, co potłukł szybę, już ustawia sidła:We wnyki łowi srebro, jak ptasznik na deszczu.

Patrz! tam twarze zadarli, w ślepych odblask płonieChłodu, krok jeden, a runą w przerębel:Suną gładko po lodzie, podlatują dłonie —Jeszcze wyżej dygocą zdziwione gołębie.