Nad Dniprowoju sahoju

Nad Dniprowoju sahoju…Nad Dniprowoju sahojuStojit’ jawir miż łozoju,Miż łozoju z jałynoju,Z czerwonoju kałynoju…

Dnipro berih ryje, ryje,Jaworowi koriń myje;Stojit’ staryj, pochyływ sia,Mow kozak toj zażuryw sia.

Szczo bez doli, bez rodynyTa bez wirnoji drużyny,Bez drużyny i nadijiW samotyni posywije!

Jawir każe: „pochylu sia,Ta w Dniprowi skupaju sia“.Kozak każe: „pohulajuTa luboji poszukaju“.

A kałyna z jałynojuTa hnuczkoju łozynoju,Mow diwczatoczka iz hajuWychożajuczy spiwajut’ —

Powbyrani, zakwitczaniTa z tałanom zaruczeni,Dumky — hadońky ne majut’, —Wjut’ sia, hnut’ sia ta spiwajut’…