Rozryta mohyła

Rozryta mohyła.Swite tychyj, kraju myłyj,Moja Ukrajino!

Za-szczo tebe splundrowano,Za-szczo, mamo, hynesz?Czy ty rano do schid sonciaBohu ne mołyłaś?Czy ty ditoczok nepewnychZwyczaju ne wczyła?— „Mołyłaś ja, turbuwałaś,Deń i nicz ne spała,Mojich ditok dohladała,Zwyczaju nawczała.Wyrostały moji kwity,Moji dobri dity, —Panuwała i ja kołyśNa szyrokim świti;Panuwała! O Bohdane,Nerozumnyj synu!Podywyś teper na matir,Na swoju Wkrajinu,Szczo kołyszuczy spiwałaPro swoju nedolu,Szczo spiwajuczy rydała,Wyhladała wolu!..Oj Bohdane, Bohdanoczku!Jak-by buła znała,U kołyści-b pryduszyła,Pid sercem pryspała!Stepy moji zaprodaniŻydowi, Nimoti!Syny moji na czużyni,Na czużij roboti;Dnipro, brat mij, wysychaje,Mene pokydaje,A mohyły moji myłi

Moskal rozrywaje.Nechaj ryje, rozkopuje,Ne swoje szukaje;A tym czasom perewertniNechaj pidrostajut’,Ta pomożut’ MoskałewiHospodarjuwaty,I z matery połatanuSoroczku zdijmaty!..Na czetwero rozkopana,Rozryta mohyła.Czoho wony tam szukajut’?Szczo tam schoronyłyStari bat’ky? — Ech jak-by to,Jak-by to znajty te,Szczo tam pochowały,Ne płakały-b dity,Maty-b ne rydała.