Aix (de Laprade)

Gdy wieczorem w dolinie Aix ci się odsłaniaOd strony Avenionu, papiezkiego grodu,Gdzie Rzym zostawił, jakby ślad swego przechodu,Dłoń skorą do sztyletu, a pierś do kochania —

Kiedy już wchodzisz w miasto — ocuć się z dumania,Patrz, a ujrzysz przed bramą, pośród drzew obwodu,Krzyż wielki, ozłocony promieńmi zachoduI u stóp kilku starców, klękłych dla błagania!

I naprzeciwko Chrysta — co oczy wzniesione,Jakby chcąc błogosławić zwraca w miasta stronę —Drzewo republikańskie w Lipcu zaszczepione;

A jeżeli w twem łonie, serce nie z kamienia,Zapewne uszanujesz wyrazem wzruszeniaWzrosłe godło wolności przy godle zbawienia!1835.