Oczekiwanie (Hugo, 1849)

Bież wiewiórko! na dąb bież,Na konarów wzniosłych szczyt,Co się gną i drżą jak sit.Ty bocianie! z twojéj brony,Pędem skrzydeł uniesiony,Leć klekocząc w wyższe strony,Od dzwonnicy, na szczyt wież.

Stary Orle! z twoich gniazd,Z gór mających świata wiek,Które wieczny bieli śnieg,I ty czujny w każdym dzionku,Co masz głos i brzmienie dzwonku;Bystry, żywy, leć skowronku,Wzbij się, wzbij się aż do gwiazd.

Teraz każdy w miéjscu stój!Z szczytu dębu, z szczytu wieź,Przeglądając wzdłuż i w szérz,Patrzaj pilnie w wszystkie strony,Czy nie błyska hełm złocony,Czy nie pędzi koń śpieniony,Czy nie wraca luby mój?!