Uniesienie

Stałem przy falach morskich, sam, w nocy gwiaździstéj,Ani chmurki na niebie i żagla na morzu,A wzrok mój tonął daléj niż świat rzeczywisty,A lasy, góry, wszystko w natury przestworzu,Zdawało się, że bada w niezgłębionéj daliŚwiateł nieba, morskich fali.

I legjony gwiazd złotych, bez końca się skrzące,Cicho, głośno, i wznosząc harmonij tysiące,Korząc wianki, mówiły, z wskazanych im dróg,I modre fale, wolne, niczém niewstrzymane,Powtarzały zginając bielejącą pianą:Oto jest Pan! oto jest Bóg!